Θεραπεύσιμες ασθένειες

Η γρίπη και το κοινό κρυολόγημα είναι διαφορετικές ασθένειες, αν και εξελίσσονται με παρόμοιο τρόπο.

Και οι δύο αποτελούν αναπνευστικές λοιμώξεις, δηλαδή λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος που προκαλούνται από ιούς. Αν το «κοινό» κρυολόγημα διαγνωστεί λανθασμένα ως γρίπη, αυτό δεν είναι πρόβλημα. Σπάνια, και μόνο σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσει σε δευτερογενείς βακτηριακές λοιμώξεις στα αυτιά ή στους κόλπους, που αντιμετωπίζονται με αντιβιοτικά.

Στη γρίπη όμως πρέπει να ληφθούν πιο σοβαρά μέτρα, καθώς υπάρχει πιθανός κίνδυνος εμφάνισης σοβαρών επιπλοκών (όπως πνευμονία). Μερικά από τα συμπτώματα της γρίπης και του κρυολογήματος μοιάζουν, αλλά παρ’ όλα αυτά οι δύο ασθένειες μπορούν να διαφοροποιηθούν.

Περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν στο νέο βιβλίο που εκδόθηκε από το κέντρο «Via Vite» – «Γρίπη, Κρυολόγημα και Κινέζικη Ιατρική».

Ο συνιστώμενος αριθμός θεραπειών για αυτή την πάθηση είναι τουλάχιστον 3 συνεδρίες.

Το υπερβολικό σωματικό βάρος αποτελεί υπερβολική ποσότητα λίπους στον οργανισμό, η οποία βλάπτει την υγεία.

Πολύ φαγητό, πολύ λίγη σωματική δραστηριότητα και πολύ άγχος – αυτό συνοψίζει το πρόβλημα του υπερβολικού βάρους. Η υπερφαγία οδηγεί σε περίσσεια θερμίδων, ενώ η έλλειψη άσκησης οδηγεί σε χαμηλή ενεργειακή κατανάλωση.

Το άγχος διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία όλων των συστημάτων του οργανισμού και αποτελεί παράγοντα που ωθεί πολλούς ανθρώπους σε κατάχρηση τροφής, αλκοόλ και ναρκωτικών. Η περίσσεια ενέργειας αποθηκεύεται στο σώμα υπό τη μορφή λίπους.

Αιτίες του υπερβολικού βάρους μπορεί να είναι επίσης διαταραχές του μεταβολισμού και της λειτουργίας των ενδοκρινών αδένων. Είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα ειδικό θεραπευτικό πρόγραμμα για κάθε ασθενή, καθώς και ένα διατροφικό πλάνο που πρέπει να ακολουθήσει.

Ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς του σύγχρονου ανθρώπου είναι η αϋπνία.

Από αϋπνία μπορεί να υποφέρει οποιοσδήποτε, σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά οι διαταραχές ύπνου εμφανίζονται συχνότερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Με την πάροδο του χρόνου η ανάγκη για ύπνο μειώνεται, γεγονός που μπορεί εύκολα να παρερμηνευτεί ως αϋπνία. Οι νεότεροι συνήθως παραπονιούνται για δυσκολία στο να αποκοιμηθούν, ενώ οι ηλικιωμένοι — για νυχτερινές αφυπνίσεις.

Οι γυναίκες είναι πιο συχνά θύματα της αϋπνίας σε σχέση με τους άνδρες. Οι αιτίες της αϋπνίας μπορεί να είναι πολλές.

Η πιο συχνή αιτία είναι το συνεχώς αυξανόμενο άγχος στο οποίο είμαστε εκτεθειμένοι. Στη θεραπεία είναι απαραίτητο να εντοπιστεί η συγκεκριμένη αιτία της αϋπνίας ώστε να εφαρμοστεί η καταλληλότερη αγωγή. Προετοιμάζεται επίσης ειδικός φυτικός συνδυασμός.

Ο συνιστώμενος αριθμός θεραπειών για αυτήν την πάθηση είναι από 10 έως 20 συνεδρίες.

Η παράλυση του προσωπικού νεύρου εκδηλώνεται με αδυναμία εκτέλεσης βασικών μορφασμών, όπως η ανύψωση του φρυδιού, το πλήρες κλείσιμο του ματιού, η ανύψωση της γωνίας του στόματος, καθώς και με διαταραχές στη γευστική αντίληψη, στη σιελόρροια και στη δακρύρροια.

Η πάθηση αυτή εμφανίζεται σχετικά συχνά. Κύριος παράγοντας για την εμφάνισή της είναι οι ιογενείς λοιμώξεις και το κρύωμα. Γι’ αυτό εμφανίζεται συχνότερα κατά τους ψυχρούς μήνες του έτους και μετά από έκθεση της κεφαλής στο κρύο — ρεύμα αέρα, ανοιχτό παράθυρο κ.λπ.

Σε αυτό συμβάλλει και η στενότερη ανατομική δομή του canalis n. facialis. Έτσι, κατά τη διάρκεια της λοίμωξης στο κανάλι μέσα από το οποίο περνά το νεύρο, εμφανίζεται οίδημα που οδηγεί σε πίεση των νευρικών ινών και των αγγείων που το αιματώνουν.

Η πάθηση ανταποκρίνεται πολύ καλά στον βελονισμό· είναι καλό η θεραπεία να ξεκινήσει όσο το δυνατόν νωρίτερα, ήδη από την αρχή της νόσου.

Ο συνιστώμενος αριθμός θεραπειών για αυτήν την πάθηση είναι από 10 έως 20 συνεδρίες, και μερικές φορές περισσότερες, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου και τη διάρκειά της.

Η πλεξίτιδα είναι πάθηση που προσβάλλει τα πρόσθια κλαδιά των νωτιαίων νεύρων μετά την έξοδό τους από τα μεσοσπονδύλια τρήματα. Τα νευρικά τους πλέγματα υφίστανται βλάβες· στην ιατρική αυτά ονομάζονται πλέγματα ή πλέξοι, και η φλεγμονή τους — πλεξίτιδα.

Η παθολογική διαδικασία μπορεί να επηρεάσει και τους μύες. Ανάλογα με την περιοχή που προσβάλλεται, διακρίνουμε αυχενική, βραχιόνια, οσφυϊκή και ιερο-οσφυϊκή πλεξίτιδα.

Οι συχνότερες αιτίες της πλεξίτιδας είναι η οστεοχόνδρωση (εκφυλιστική πάθηση των σπονδύλων με σχηματισμό οστεοφύτων), η αυχενική δισκοκήλη, τοξικο-λοιμώδεις παράγοντες (συχνά ιογενείς), καθώς και τα κρυολογήματα.

Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο πόνος — συνήθως μονόπλευρος.

Στη βραχιόνια πλεξίτιδα, ο πόνος εμφανίζεται ξαφνικά, εντοπίζεται στον αυχένα, στην ωμοπλάτη και στην περιοχή του ώμου και επεκτείνεται προς τον πήχη και τα δάχτυλα. Το κεφάλι βρίσκεται συχνά σε αναγκαστική στάση. Ο πόνος εντείνεται με την κίνηση του κεφαλιού ή του χεριού, η οποία τεντώνει τις ρίζες των νευρικών στελεχών. Εμφανίζεται επίσης με πίεση στα σημεία γύρω από τη σπονδυλική στήλη.

Στην οσφυϊκή ή ιερο-οσφυϊκή πλεξίτιδα, ο πόνος έχει τα ίδια χαρακτηριστικά, αλλά εντοπίζεται στην οσφυϊκή και στη γλουτιαία περιοχή, στο μηρό και συχνά σε ολόκληρο το πόδι.

Ο συνιστώμενος αριθμός θεραπειών για αυτήν την πάθηση είναι τουλάχιστον 10 έως 15–20 συνεδρίες μέσα σε μερικούς μήνες.

Ένα στα πέντε άτομα, σε κάποια περίοδο της ζωής του, υποφέρει από μια ψυχική διαταραχή που ονομάζεται νεύρωση. Προκύπτει ως αποτέλεσμα παρατεταμένης ψυχικής έντασης, η οποία συχνότερα προκαλείται από μακροχρόνιους κοινωνικούς παράγοντες που επιδρούν στο άτομο.

Τέτοιοι παράγοντες που οδηγούν σε χρόνια υπερκόπωση είναι: μακροχρόνιες οικογενειακές συγκρούσεις, χρόνια έλλειψη ύπνου, πολλά χρόνια εργασίας χωρίς εβδομαδιαία ή ετήσια άδεια, κακό εργασιακό ή οικιακό περιβάλλον, παρατεταμένη καταπίεση συναισθηματικών αντιδράσεων, συχνή έκθεση σε καταστάσεις που απαιτούν λήψη γρήγορης απόφασης, ανεργία, πληθωρισμός, κοινωνική ανασφάλεια. 

Εύκολα ενεργοποιούνται νευρωτικές καταστάσεις όπως ανορεξία, κατάχρηση αλκοόλ, ναρκωτικών και καπνού. Τα κύρια σημάδια τέτοιας κατάστασης είναι υπερβολικής έντασης συναισθήματα όπως: φόβος, άγχος, ανησυχία, ένταση, υπερδιέγερση και ευερεθιστότητα.

Σχεδόν πάντα αυτά τα συναισθηματικά καταστάσεις συνοδεύονται από δυσάρεστα σωματικά συμπτώματα – ταχυκαρδία, πονοκέφαλο, δύσπνοια, στομαχικές ενοχλήσεις, μυϊκές κράμπες, εύκολη κόπωση, διαταραχές ύπνου κ.ά.

Ο συνιστώμενος αριθμός θεραπειών για αυτή την πάθηση είναι τουλάχιστον 20 συνεδρίες μέσα σε μερικούς μήνες, με συχνότητα 2 έως 3 συνεδρίες την εβδομάδα.

Σε αυτή την πάθηση σχηματίζονται συσσωρεύσεις οστικού ιστού σε ορισμένα σημεία της σπονδυλικής στήλης, οι οποίες μεταβάλλουν σημαντικά την κινητικότητα και τη διαμόρφωσή της.
Η διαδικασία ονομάζεται οστεοχόνδρωση και αναπόφευκτα επηρεάζει κάθε άνθρωπο με την πάροδο της ηλικίας.

Πιστεύεται ότι οι συχνές και ελαφρές τραυματικές καταπονήσεις, γνωστές ως μικροτραυματισμοί, παίζουν σημαντικό ρόλο. Τα συμπτώματα εκδηλώνονται με πόνο και μειωμένο εύρος κίνησης του άκρου ή της σπονδυλικής στήλης, σε διάφορο βαθμό.

Αυτή η πάθηση μπορεί να αποτελέσει βάση για την εμφάνιση πιο σοβαρών προβλημάτων υγείας, όταν επηρεάζονται τα νεύρα που εξέρχονται από τη σπονδυλική στήλη.

Ο συνιστώμενος αριθμός θεραπειών για αυτήν την πάθηση είναι από 10 έως 20 συνεδρίες.

Ένα στα δέκα άτομα πάσχει από ημικρανία, με σαφώς μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες. Σε πολλούς ανθρώπους η πάθηση εμφανίζεται για πρώτη φορά στην παιδική ή εφηβική ηλικία, ενώ σε άλλους — στην ενήλικη ζωή. Υπάρχει κληρονομική προδιάθεση, δηλαδή άτομα με ημικρανία έχουν συγγενείς εξ αίματος που επίσης πάσχουν από την ίδια διαταραχή.

Η ημικρανία χαρακτηρίζεται από έντονο πονοκέφαλο, ναυτία και παθολογικά αλλοιωμένες αισθήσεις. Ο τυπικός πόνος διαρκεί από 4 έως 72 ώρες, επηρεάζει μόνο τη μία πλευρά του κεφαλιού και είναι παλλόμενος. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ναυτία, εμετό, αυξημένη ευαισθησία στο φως και στον ήχο. Σε 1/3 των ανθρώπων που υποφέρουν από ημικρανίες, τα συμπτώματα προηγούνται από αύρα — ασυνήθιστες οπτικές, οσφρητικές ή άλλες αισθήσεις. Η ημικρανιακή κρίση μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά ή να εξελίσσεται αργά, μέσα σε ώρες.

Η ημικρανία ανταποκρίνεται πολύ καλά στον βελονισμό και στη φυτοθεραπεία. Προετοιμάζεται ειδικός φυτικός συνδυασμός για τον ασθενή.

Ο συνιστώμενος αριθμός θεραπειών για την πάθηση αυτή είναι τουλάχιστον 10 συνεδρίες. Ενδέχεται να απαιτηθεί ένας νέος κύκλος θεραπείας με ακόμη 10 συνεδρίες, ανάλογα με το θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Στη σύγχρονη ζωή τα προβλήματα που σχετίζονται με το κάπνισμα, την τοξικομανία και τον αλκοολισμό έχουν οξυνθεί ιδιαίτερα.

Κάπνισμα

Το κάπνισμα έχει εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο σοβαρά προβλήματα. Ο καπνός είναι ένα κοκτέιλ από περισσότερες από 12 διαφορετικές τοξικές ουσίες. Οι κυριότερες είναι η νικοτίνη, οι πίσσες από λιθάνθρακα, το μονοξείδιο του άνθρακα, το κυανίδιο, το φουρφουρόλη και η αμμωνία. Οι πίσσες από λιθάνθρακα στον καπνό είναι οι βασικοί ένοχοι για την ανάπτυξη καρκίνου στους καπνιστές. Τα κύρια όργανα-στόχοι είναι το στόμα, ο λάρυγγας, οι πνεύμονες, το στομάχι και η ουροδόχος κύστη.

Κατάχρηση αλκοόλ

Ο αριθμός των ανθρώπων που καταναλώνουν αλκοόλ αυξάνεται συνεχώς. Το αλκοόλ συνδέεται άμεσα με τον υποδοχέα του γ-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA) στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλεί αναισθητικό και καταπραϋντικό αποτέλεσμα, παρόμοιο με αυτό των βενζοδιαζεπινών, οι οποίες συνδέονται με τον ίδιο υποδοχέα. Το αλκοόλ επιδρά διαφορετικά σε διαφορετικούς ανθρώπους, αλλά τα τυπικά του αποτελέσματα εξαρτώνται από τη συγκέντρωσή του στο αίμα. Προκαλεί βλάβες σε όλα τα όργανα.

Χρήση ναρκωτικών

Τα ναρκωτικά είναι ουσίες που επεμβαίνουν στις μεταβολικές διεργασίες του σώματος, επηρεάζουν τη διάθεση, την αντίληψη και τη συμπεριφορά και προκαλούν εξάρτηση. Αποτελούν ομάδα φαρμακολογικών ουσιών που δρουν κυρίως πάνω στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Ο συνιστώμενος αριθμός θεραπειών για αυτές τις καταστάσεις είναι τουλάχιστον 20 συνεδρίες μέσα σε μερικούς μήνες. Χορηγούνται επίσης ειδικοί φυτικοί συνδυασμοί.

Η καθυστερημένη νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά ονομάζεται ενουρήση. Η ενουρήση δεν είναι ασθένεια, αλλά σύμπτωμα. Μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους.

Η ενουρήση μεταδίδεται κληρονομικά. Το 80% των αγοριών και το 10% των κοριτσιών εξακολουθούν να βρέχουν το κρεβάτι τους σε ηλικία δώδεκα ετών. Οι περισσότεροι σταματούν την ενούρηση κατά την εφηβεία. Σε πολλές περιπτώσεις το πρόβλημα οφείλεται σε σωματική πάθηση. Σε πολλά παιδιά η αιτία είναι η ανωριμότητα εκείνου του τμήματος του νευρικού συστήματος που ελέγχει την ουροδόχο κύστη και κληρονομείται, ενώ σε άλλα — σε μεγάλο εύρος διαφορετικών ειδών νευρικής έντασης. Συχνά η ενούρηση οφείλεται σε συνδυασμό και των δύο παραγόντων.

Η νυχτερινή ενούρηση εμφανίζεται συχνότερα μία ώρα μετά την έναρξη του ύπνου ή λίγο πριν το ξύπνημα.

Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να επαναληφθεί αρκετές φορές μέσα στη νύχτα. Συνήθως τα παιδιά κοιμούνται πολύ βαθιά και δεν αντιλαμβάνονται την ενούρηση. Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν ότι κάθε παιδί με επίμονη νυχτερινή ενούρηση που δεν υποχωρεί μετά την ηλικία των 3–4 ετών χρειάζεται ιατρική εξέταση.

Η πάθηση ανταποκρίνεται πολύ καλά στις μεθόδους της κινεζικής ιατρικής.
Ο συνιστώμενος αριθμός θεραπειών για αυτό το πρόβλημα είναι τουλάχιστον 15 έως 20 συνεδρίες.

Η νευραλγία του τριδύμου περιγράφεται ως ο πιο βασανιστικός πόνος που μπορεί να υποστεί ο άνθρωπος.

Ο πόνος συνήθως καλύπτει το κάτω μέρος του προσώπου και τη γνάθο, ενώ μερικές φορές αντανακλά προς τη μύτη και το μάτι. Αυτός ο έντονος, διαπεραστικός, ηλεκτροπληξίας-τύπου πόνος οφείλεται σε φλεγμονή του τριδύμου νεύρου, τα κλαδιά του οποίου καταλήγουν στο μέτωπο, το μάγουλο και την κάτω γνάθο.

Ο πόνος παρατηρείται συνήθως στη μία πλευρά του προσώπου. Ανταποκρίνεται πολύ καλά στον βελονισμό.

Ο συνιστώμενος αριθμός θεραπειών για αυτήν την πάθηση είναι από 10 έως 20 συνεδρίες, ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου.

Ο πόνος στην πλάτη είναι ένα από τα πιο συχνά παράπονα. Η εμπειρία δείχνει ότι περίπου το 90% των ανθρώπων έχουν βιώσει πόνο στην πλάτη ή στον αυχένα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους, ενώ στο 50% των περιπτώσεων αυτά τα παράπονα επανεμφανίζονται περιοδικά. Η αιτία του πόνου είναι η υπερφόρτωση των μυών που στηρίζουν την πλάτη όρθια. Αυτοί οι μύες, όταν η στάση του σώματος είναι λανθασμένη, βρίσκονται σε συνεχή ένταση. Έτσι υπερκοπιάζουν και τότε εμφανίζεται ο πόνος — ένα σήμα ότι πρέπει να φροντίσουμε τον εαυτό μας.

Ο πόνος στην πλάτη συχνά προκαλείται από άρση βάρους. Μία από τις συχνότερες αιτίες για ξαφνική επιδείνωση των συμπτωμάτων είναι η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου. Συχνή αιτία επίμονου και έντονου πόνου στην πλάτη είναι και η εμφάνιση «άκανθων» — οστεοχόνδρωση.

Οι συνεχείς πόνοι στην πλάτη μπορεί επίσης να οφείλονται σε παθήσεις όπως η οστεοπόρωση και άλλες. Για τον λόγο αυτό, η συμβουλή γιατρού είναι απαραίτητη σε οποιονδήποτε έντονο ή παρατεταμένο πόνο. Σε οξείες καταστάσεις, 1 έως 3 θεραπείες είναι αρκετές. Σε χρόνιο πόνο απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός συνεδριών — τουλάχιστον 10.

Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από σπονδύλους και ανάμεσα σε κάθε δύο σπονδύλους υπάρχει ένας δίσκος που λειτουργεί ως μαλακό αποσβεστικό πέλμα. Τις περισσότερες φορές πρόκειται για μια παρατεταμένη φθορά αυτού του δίσκου, με αποτέλεσμα να ραγίζει.

Το εσωτερικό του προβάλλει προς τον νωτιαίο μυελό και τα νεύρα, προκαλώντας πίεση.

Όταν η κήλη δίσκου βρίσκεται στον αυχένα, ο πόνος αντανακλά προς τα χέρια· όταν βρίσκεται στη μέση, αντανακλά προς τα πόδια. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της πάθησης είναι ότι η κήλη μπορεί να προκαλέσει βλάβη στα πιεσμένα νεύρα, κάτι που δύσκολα αποκαθίσταται. Είναι επίσης δυνατό να εμφανιστούν περισσότερες από μία κήλες σε διαφορετικά σημεία της σπονδυλικής στήλης.

Η πάθηση είναι σοβαρή και απαιτεί μεγάλο αριθμό θεραπευτικών συνεδριών — τουλάχιστον 20, και μερικές φορές περισσότερες, με συχνότητα 2 έως 3 συνεδρίες την εβδομάδα.

Χρόνια κόπωση, μειωμένη ανοσία, γαστρεντερικές παθήσεις (κολίτιδα, γαστρίτιδα, έλκος στομάχου), νεφρικές παθήσεις, αλλεργίες, υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση), καταθλίψεις, γυναικολογικά προβλήματα και σεξουαλικές διαταραχές, εμβοές (βουητό στα αυτιά).